De zurna is een veelgebruikt instrument in Turkije en in elk land van Centraal-Azië. De afzonderlijke soorten zijn zeer wijdverbreid onder de Midden-Oosterse en Kaukasische volkeren. Tijdens de archeologische opgravingen op de Mingachevir eraz, een van de oudste menselijke woonplaatsen, werden vier uit maralhoorn vervaardigde zurna's gesneden. Hoewel de toonomvang van de zurna niet erg groot is, mag het een succes heten om twee octaven te laten klinken. Hoewel de toonomvang smal is, is de klank van de zurna behoorlijk luid en indringend.
De kleinste zurna heet cura of belzurna, de middelgrote zurna heet de middelgrove zurna, en de grootste heet de grove zurna.
De onderdelen waaruit de zurna is opgebouwd vertonen regionale verschillen in de Anatolische terminologie. Er zijn veel soorten zurna wat betreft lengte en vorm. Het kan van zurna tot zurna verschillen met kleine veranderingen. Zurna kan worden gemaakt van veel houtsoorten, zoals jeneverbes, essenhout, kornoelje, buxus, wilg, pruim, moerbei, linde en notenhout. De lengte van de zurna moet minstens 300 millimeter en hoogstens 317 millimeter zijn. Aan de kop van zijn corpus is een vork bevestigd. Deze tang is bevestigd om het grondregister van het muziekinstrument te regelen.
Het is een houtblazer met dubbelriet met een zeer heldere klank met hoge frequenties; hij is vrijwel onafscheidelijk van de davul (Turkse basdrum) en men denkt dat ze samen een goed ensemble vormen voor traditionele bruiloften. Hij is uit één stuk hout gemaakt, had één duimgat en tot acht vingergaten. De speler blaast in het dubbelrietmondstuk dat in de mond wordt gestoken en gebruikt circulaire ademhaling om de melodie doorlopend te maken. Wij verkopen zurna's in abrikozen- en pruimenhout, de meest gebruikte houtsoorten in de zurnabouw.
Er zijn twee manieren om zurna te spelen: zittend en staand. In totaal zitten er zeven gaten op de zurna. 6 daarvan zitten in het bovenste deel, het overige gat zit in het onderste deel. De linkerhand van degene die de zurna gaat bespelen moet de gaten bovenaan afdekken en de rechterhand de gaten onderaan. Bij beide speelwijzen is het echter belangrijk om te weten hoe je de lucht in de longen zo goed mogelijk benut. De belangrijkste eigenschap die je bij alle soorten zurna moet kennen, is het correct afsluiten van de gaten tijdens het spelen. Wie de zurna wil bespelen, regelt de klankafgifte en het timbre door de gaten op het instrument te openen en te sluiten en door te blazen via de "sipsi" in de mond. Tijdens het spelen van de zurna mag je nooit stoppen met ademen. De klank van de zurna komt met trillingen naar buiten.
Verschillende maten zurna en zurna's in verschillende toonsoorten zijn in onze winkel verkrijgbaar en kunnen op bestelling worden geleverd. Alle zurna's in onze catalogus zijn van hoge kwaliteit, gebouwd door meesters. We denken dat je hier de meest geschikte zurna vindt tegen de beste prijs-kwaliteitverhouding.
Geschiedenis van de zurna
Zurna is een muziekinstrument van Euraziatische oorsprong, net als de mey. Als we naar de geschiedenis kijken, is bekend dat hij meestal op bruiloften of feestdagen wordt gespeeld om een feestelijke sfeer toe te voegen.
De oorsprong van de zurna ligt in China. China is het thuisland van alle houtblaasinstrumenten met gaten erin. Bovendien is de eerste eenvoudige versie van instrumenten zoals de zurna en de mey uit deze streken voortgekomen. Susanna, die in China nog steeds in tempels of bij begrafenissen wordt gebruikt, is een andere versie van de zurna.
De beroemde reiziger Ibn Batuta meldde dat de zurna van China tot Noord-Afrika op grote schaal werd gebruikt. Oude versies van de zurna werden gebruikt in Egypte, India en China. Daarna kreeg hij zijn plaats in de muziek van andere volkeren. Tegenwoordig wordt hij bespeeld in landen als Albanië, Bosnië en Kroatië. Daarnaast heeft de zurna veel verschillende namen. Surnay, tuiduk, zournas, surla, lettish horn en zurma, om er een paar te noemen. Bovendien was de zurna een van de onmisbare onderdelen van het Mehter-korps tijdens de Ottomaanse periode. De zurna's van het Mehter-ensemble hadden verschillende maten naargelang hun toonhoogte en functie. Tegenwoordig behoort de zurna tot de belangrijkste instrumenten in de volksdansen van de Anatolische inheemse bevolking.