De mey is een korte hobo met een donkere klank, van oorsprong bespeeld in het noordoosten van Turkije. Vandaag speelt hij een rol in volksmuziekensembles in heel Turkije. Hij wordt van hardhout gemaakt, al is pruimenhout het beste hout voor een mey. De mey bestaat uit drie delen: het corpus, het riet en de klem. De klem dient om de mey te stemmen door hem op het riet omhoog en omlaag te schuiven. Het toonbereik van een mey is één octaaf. Aan de bovenkant van de mey zitten zeven vingergaten en aan de onderkant één duimgat. In Turkmenistan en Azerbeidzjan heet de mey “balaban” of “balaman”. De mey kan als solo-instrument worden gebruikt; in ensembles kan hij daarnaast melodieën spelen, de bourdon verzorgen of begeleiden. Onze catalogus bevat een grote verscheidenheid aan meys in verschillende maten, allemaal handgemaakt en van hoge kwaliteit. Kom gerust bij ons langs in Istanbul of bekijk onze catalogus op de website. Wij geloven dat je hier de juiste mey vindt, tegen de beste prijs-kwaliteitverhouding.
Geschiedenis van het meyinstrument
Veel historici en onderzoekers denken dat de mey verwant is aan de monaulos, die in de oudheid veel werd gebruikt, en dat hij hetzelfde betekent als de balaban in Azerbeidzjan of de duduk in Georgië. De balaban van Evliya Çelebi is dan ook een mey.
De meeste onderzoekers stellen dat de mey ouder is dan de zurna. De voorloper van de zurna en soortgelijke instrumenten is de mey. Het lelie-instrument en vergelijkbare instrumenten, die onder de cilindrische hobo’s vallen, hebben een oudere geschiedenis dan de zurna’s, die als luide conische instrumenten bekendstaan. Het achtgatige instrument dat in de regio Kars wordt gebruikt, laat eveneens zien dat de mey tot in de oudheid teruggaat. Diezelfde acht gaten zijn ook aangetroffen op de monaulos-instrumenten uit de Ptolemaïsche periode in Egypte.
De oudste bronnen over de mey gaan terug op Abdulkadir van Maraga (1350 – 1435). Maragalı Abdülkadir berichtte dat dit instrument een zachte en droevige klank heeft. Twee eeuwen na Abdulkadir gebruikte Evliya Çelebi een vergelijkbare omschrijving: ‘Belban (Balaban) is een instrument dat in Shiraz is uitgevonden en dat niet als een zurna klinkt. Er zijn 100 stelers bij de Turken’. Daarnaast is er in de Republikeinse periode veel onderzoek naar de mey gedaan.