Het instrument heeft veel landen bereikt, maar wordt vooral bespeeld in de klassieke muziek van Iran, Azerbeidzjan, Armenië en Turkije. De bouw van het instrument verschilt per land een beetje. Het heeft ook verschillende namen, zoals kamanche, kamancheh, kemanche of kemancha. Het instrument wordt zowel in de volksmuziek als in de klassieke muziek bespeeld.
Door zijn zachte en aangename timbre is de kamancheh geschikt voor zowel solospel als ensemble. De speler laat de kamancheh op zijn knie rusten en draait, in plaats van de strijkstok te sturen, het instrument naar de strijkstok toe. Tijdens het spelen steekt de speler zijn vingers tussen het strijkstokhaar en het hout om de gewenste klank te krijgen.
De invloed van de kamancheh blijft niet beperkt tot het Midden-Oosten. Door de jaren heen heeft het instrument de aandacht getrokken van veel Europese musici. Er gaan talloze verhalen rond over kunstenaars die naar landen als Turkije, Iran en Armenië reisden om kamancheh te leren spelen. De kamancheh heeft in heel verschillende delen van de wereld liefde en belangstelling gewonnen, en die waardering is bekroond met de opname van het instrument op de UNESCO-lijsten van immaterieel cultureel erfgoed.
