Zurna jest szeroko używanym instrumentem zarówno w Turcji, jak i we wszystkich krajach Azji Środkowej. Jej poszczególne odmiany są również rozpowszechnione wśród ludów Bliskiego Wschodu i Kaukazu. Podczas wykopalisk archeologicznych w Mingeczaurze, jednym z najstarszych miejsc osadnictwa człowieka, odkryto cztery zurny wykonane z poroża jelenia maral. Skala zurny nie jest bardzo szeroka, jednak wprawny muzyk może osiągnąć zakres dwóch oktaw. Mimo ograniczonej skali instrument ma niezwykle donośne i wyraziste brzmienie.
Najmniejszą zurnę nazywa się cura lub zurną dzwonkową, model średniej wielkości — zurną średnią, a największy — zurną grubą.
Nazewnictwo części zurny różni się w zależności od regionu Anatolii. Instrument występuje w wielu długościach i kształtach, a poszczególne egzemplarze mogą nieznacznie się różnić. Zurnę wykonuje się z wielu gatunków drewna, między innymi jałowca, jesionu, derenia, bukszpanu, wierzby, śliwy, morwy, lipy i orzecha. Jej długość powinna wynosić od 300 do 317 mm. Do górnej części korpusu mocuje się element służący do regulacji podstawowego rejestru instrumentu.
Jest to drewniany instrument dęty z podwójnym stroikiem, wyróżniający się jasnym, wysokim i przenikliwym dźwiękiem. Zurna jest niemal nierozłączna z davulem, czyli tureckim bębnem basowym; razem tworzą tradycyjny zespół często słyszany podczas wesel. Instrument wykonuje się z jednego kawałka drewna. Ma jeden otwór dla kciuka i do ośmiu otworów palcowych. Muzyk dmucha w umieszczony w ustach podwójny stroik i stosuje oddech cyrkulacyjny, aby melodia mogła brzmieć bez przerw. Oferujemy zurny z drewna morelowego i śliwowego, najczęściej stosowanych do ich budowy.
Na zurnie można grać w pozycji siedzącej lub stojącej. Instrument ma łącznie siedem otworów: sześć z przodu i jeden z tyłu. Lewa dłoń zakrywa górne otwory, a prawa — dolne. Niezależnie od pozycji gry ważne jest umiejętne gospodarowanie powietrzem w płucach. Kluczowe znaczenie ma również dokładne zamykanie otworów. Muzyk kształtuje wysokość i barwę dźwięku, otwierając i zamykając otwory podczas dmuchania przez stroik zwany „sipsi”. Dzięki oddechowi cyrkulacyjnemu nie przerywa strumienia powietrza, a charakterystyczny dźwięk zurny uzyskuje delikatne drżenie.
W naszym sklepie dostępne są zurny w różnych rozmiarach i strojach; inne warianty możemy sprowadzić na zamówienie. Wszystkie instrumenty z katalogu są wysokiej jakości i zostały wykonane przez doświadczonych mistrzów. Wierzymy, że znajdziesz u nas odpowiednią zurnę w korzystnej cenie.
Historia zurny
Zurna jest instrumentem pochodzenia eurazjatyckiego, podobnie jak mey. Źródła historyczne wskazują, że tradycyjnie grano na niej podczas wesel i świąt, aby podkreślić uroczysty charakter wydarzenia.
Za miejsce pochodzenia zurny uznaje się Chiny, skąd wywodzi się wiele instrumentów dętych z otworami palcowymi. Na tych terenach pojawiły się również wczesne, proste odmiany instrumentów takich jak zurna i mey. Suona, do dziś używana w Chinach podczas ceremonii świątynnych i pogrzebowych, jest inną odmianą zurny.
Słynny podróżnik Ibn Battuta pisał, że zurna była szeroko używana od Chin aż po Afrykę Północną. Jej dawne odmiany występowały w Egipcie, Indiach i Chinach, a później weszły do muzyki innych narodów. Obecnie gra się na niej między innymi w Albanii, Bośni i Chorwacji. Instrument ma wiele nazw, takich jak surnay, tuiduk, zournas, surla, lettish horn czy zurma. Zurna należała też do najważniejszych instrumentów osmańskiej orkiestry mehter, w której stosowano modele o różnych rozmiarach, wysokościach i funkcjach. Dziś pozostaje jednym z głównych instrumentów towarzyszących tańcom ludowym Anatolii.