Το μέι είναι ένα κοντό όμποε με σκοτεινό ήχο, που αρχικά παιζόταν στη βορειοανατολική Τουρκία. Σήμερα αποτελεί μέρος των συνόλων λαϊκής μουσικής σε όλη την Τουρκία. Κατασκευάζεται από σκληρό ξύλο, ωστόσο το καλύτερο ξύλο για την κατασκευή ενός μέι είναι η δαμασκηνιά. Το μέι αποτελείται από τρία μέρη: το σώμα, το καλάμι και τον σφιγκτήρα. Ο σφιγκτήρας χρησιμεύει στο κούρδισμα του μέι, καθώς μετακινείται πάνω και κάτω στο καλάμι. Η έκταση του μέι είναι μία οκτάβα. Στην πάνω πλευρά του μέι υπάρχουν επτά τρύπες για τα δάχτυλα και στην κάτω πλευρά μία τρύπα για τον αντίχειρα. Στο Τουρκμενιστάν και στο Αζερμπαϊτζάν το μέι ονομάζεται «μπαλαμπάν» ή «μπαλαμάν». Το μέι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σόλο όργανο, ενώ σε σύνολα μπορεί να παίζει μελωδίες, να κρατά το ισοκράτημα ή να συνοδεύει. Στον κατάλογό μας διαθέτουμε μεγάλη ποικιλία από μέι σε διάφορα μεγέθη, όλα χειροποίητα και υψηλής ποιότητας. Μη διστάσετε να μας επισκεφθείτε στην Κωνσταντινούπολη ή να δείτε τον κατάλογό μας μέσω της ιστοσελίδας μας. Πιστεύουμε ότι εδώ θα βρείτε το κατάλληλο μέι στην καλύτερη τιμή.
Ιστορία του οργάνου μέι
Πολλοί ιστορικοί και ερευνητές πιστεύουν ότι το μέι συνδέεται με τον μόναυλο, που χρησιμοποιούνταν ευρέως στην αρχαιότητα, και ότι σημαίνει το ίδιο με το μπαλαμπάν στο Αζερμπαϊτζάν ή το ντουντούκ στη Γεωργία. Επομένως, το μπαλαμπάν του Εβλιγιά Τσελεμπή είναι ένα μέι.
Οι περισσότεροι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το μέι είναι όργανο παλαιότερο από τον ζουρνά. Πρόγονος του ζουρνά και παρόμοιων οργάνων είναι το μέι. Το μέι και τα παρόμοια όργανα, που ανήκουν στην κατηγορία των κυλινδρικών όμποε, έχουν παλαιότερη ιστορία από τους ζουρνάδες, που είναι γνωστοί ως δυνατόηχα κωνικά όργανα. Το όργανο με τις οκτώ τρύπες που χρησιμοποιείται στην περιοχή του Καρς δείχνει επίσης ότι το μέι χρονολογείται από την αρχαιότητα. Οι ίδιες οκτώ τρύπες βρέθηκαν επίσης στους μόναυλους της πτολεμαϊκής περιόδου της Αιγύπτου.
Οι παλαιότερες πηγές για το μέι φτάνουν έως τον Αμπντουλκαντίρ από τη Μαράγα (1350 – 1435). Ο Αμπντουλκαντίρ από τη Μαράγα ανέφερε ότι το όργανο αυτό έχει απαλό και θλιμμένο ήχο. Δύο αιώνες μετά τον Αμπντουλκαντίρ, ο Εβλιγιά Τσελεμπή χρησιμοποίησε έναν παρόμοιο ορισμό: «Το μπελμπάν (μπαλαμπάν) είναι ένα όργανο που επινοήθηκε στη Σιράζ και δεν ηχεί σαν ζουρνάς. Ανάμεσα στους Τούρκους έχει 100 οργανοπαίκτες». Πέρα από όλα αυτά, κατά την περίοδο της Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκαν πολλές έρευνες για το μέι.